ಆರು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಗಣಿತದ ಪಯಣ ಇಂದು ವಿಶ್ವದಾಖಲೆಗಳವರೆಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ರೈತ ಕುಟುಂಬದ ಈ ಮಗುವಿನ ಯಶೋಗಾಥೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿ.

ಪ್ರಣವ್ ಸಿ ಗೌಡ (Pranav C Gowda) ಯಾರು? ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಆ ಹುಡುಗ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪೆನ್ನಿಲ್ಲ, ಪೇಪರ್ ಇಲ್ಲ, ಕೊನೆಗೆ ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಕ್ಯಾಲ್ಕುಲೇಟರ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಎದುರಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ತೀರ್ಪುಗಾರರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ಟಾಪ್‌ವಾಚ್ ಇತ್ತು. ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಜನರಿದ್ದರೂ ಪೂರ್ಣ ಮೌನ.

“ಸ್ಟಾರ್ಟ್” ಅಂದಿದ್ದಷ್ಟೇ ತಡ… ಆ ಹುಡುಗನ ಬಾಯಿಂದ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ನೀರಂತೆ ಹರಿಯೋಕೆ ಶುರುವಾದವು! ಒಂದರ ವರ್ಗ ಒಂದು, ಎರಡರ ವರ್ಗ ನಾಲ್ಕು, ಮೂರರ ವರ್ಗ ಒಂಬತ್ತು… ಒಂದು ಸೆಕೆಂಡ್ ಕೂಡ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ತೊದಲಲಿಲ್ಲ, ಲೆಕ್ಕವೂ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ! ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತರ ವರ್ಗ, ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರರ ವರ್ಗ, ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತರ ವರ್ಗ… ಕೊನೆಗೆ ನೂರರ ವರ್ಗ ‘ಹತ್ತು ಸಾವಿರ’ ಅಂತ ಮುಗಿಸಿದಾಗ— ಸ್ಟಾಪ್‌ವಾಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಮಯ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಬರಿ 85 ಸೆಕೆಂಡು!

ಬರೀ 85 ಸೆಕೆಂಡು, ವಿಶ್ವ ದಾಖಲೆಯ ಪುಟ ಸೇರಿತ್ತು ಸಾಧನೆ!

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಹಾಲ್ ಸೈಲೆಂಟ್ ಆಯಿತು! ಆಮೇಲೆ ಶುರುವಾದ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಮೈ ನವಿರೇಳಿಸುವಂತಿತ್ತು. ನಮಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಲ್ಕುಲೇಟರ್ ಕೊಟ್ಟರೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ವರ್ಗ (Square) ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕೋಕೆ ಸಮಯ ಬೇಕು. ಅಂತದ್ರಲ್ಲಿ ಈ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕ ನೂರು ವರ್ಗಗಳ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದ, ಅದೂ ಒಂದೂವರೆ ನಿಮಿಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ! ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಆರು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು.

ಆ ಹುಡುಗನ ಹೆಸರು ಪ್ರಣವ್ ಸಿ ಗೌಡ (Pranav C Gowda). ಊರು ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮಾಲೂರು. ದಿನಾಂಕ: 2020ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 29 (ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರುವ ಅಪರೂಪದ ಲೀಪ್ ಇಯರ್). ಅಂದು ಈ ಬಾಲಕ ‘ವರ್ಲ್ಡ್ ಬುಕ್ ಆಫ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್, ಲಂಡನ್’ (World Book of Records, London) ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬರೆಸಿದ.

ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಟ್ರೇಲರ್ ಅಷ್ಟೇ. ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಸಿನಿಮಾನೇ ಇತ್ತು! ಈ ಕಥೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ವೇದಿಕೆ ಮೇಲಲ್ಲ, ಬೆಂಗಳೂರು ಸಮೀಪದ ಮಾಲೂರಿನಲ್ಲಿ.

ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಣವ್ ಸಿ ಗೌಡ

ಪ್ರಣವ್ 2013ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 26ರಂದು ಹುಟ್ಟಿದವನು. ಬೆಳೆದದ್ದು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ.

ಅವನ ತಂದೆ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಎಂ ಜಿ ಪದವಿ ಮುಗಿಸಿದವರು; ಆದರೆ ಬದುಕಿಗೆ ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಕೃಷಿಯನ್ನೇ. ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ಭೂಮಿ ಉಳುವ ಈ ರೈತನಿಗೆ, ಪದವಿ ಪಡೆದವನಾಗಿ, ವಿದ್ಯೆಯ ಬೆಲೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಲದ ಆದಾಯ ಏರಿಳಿತ ಕಂಡರೂ, ಮಗನ ಕಲಿಕೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಎಂದೂ ಕೊರತೆ ಆಗಗೊಡಲಿಲ್ಲ.

ಅವನ ತಾಯಿ ಸುಕನ್ಯಾ M.Com ಮುಗಿಸಿದವರು. ಉನ್ನತ ವಿದ್ಯೆ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ಮಗನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಾಗಿ ಮನೆಯನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು. ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾವಂತ ತಾಯಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಂದರೆ, ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಶಾಲೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ತೆರೆದಂತೆ. ಪ್ರಣವ್‌ನ ಮೊದಲ ಗುರುವೂ ಆ ತಾಯಿಯೇ — ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ನೋಡುವಂತೆ, ಅವನ ಹಲವು ದಾಖಲೆಗಳ ಹಿಂದಿನ ತರಬೇತುದಾರೆಯೂ ಅವರೇ.

ಇಂಥ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಪ್ರಣವ್ ಸಿ ಗೌಡ, ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳಂತೆಯೇ ಆಡಿ ನಲಿದ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅವನನ್ನು ಬೇರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟಿಕೆಗಳೇ ಪ್ರಪಂಚ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವುದೇ ಸಂತೋಷ. ಪ್ರಣವ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ — ಅಂಕೆಗಳೇ ಆಟಿಕೆ, ಲೆಕ್ಕವೇ ಆಟವಾಗಿತ್ತು.

ಬಸ್ಸಿನ ಸಂಖ್ಯೆ, ಅಂಗಡಿಯ ಬೆಲೆ ಪಟ್ಟಿ, ಗೋಡೆಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ — ಎಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಂಡರೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕತೊಡಗುತ್ತಿತ್ತು. ನರ್ಸರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಎಬಿಸಿಡಿ ಕಲಿಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ, ಪ್ರಣವ್ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದ್ದ. ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ ಸಂಖ್ಯೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಿದ ಲೆಕ್ಕ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಆ ಚಿಕ್ಕ ಕುತೂಹಲ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಒಂದಲ್ಲ, ಹಲವು ದಾಖಲೆಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಗ ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು

ಒಳ್ಳೆಯ ಬೀಜ ಇದ್ದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮರ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ತೋಟಗಾರ ಬೇಕು. ಪ್ರಣವ್ ಸಿ ಗೌಡನ ಬದುಕಿಗೂ ಅಂಥವರು ಬಂದರು.

ಮೊದಲಿಗೆ ಮೂರ್ತಿ ಸರ್ (Murthy S.). ಪ್ರಣವ್ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗಿಂದಲೇ ಈ ಗುರು ಅವನನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಹುಡುಗನಲ್ಲಿ ಏನೋ ವಿಶೇಷ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಬೇಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸತೊಡಗಿದರು. ಮುಂದೆ ಬಂದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಮೂರ್ತಿ ಸರ್ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಪುಗಾರರಾಗಿ (adjudicator) ಜೊತೆಗಿದ್ದರು.

ಇದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸರಳ ತತ್ವ ಇತ್ತು — ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡರೆ, ಮಗುವಿನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ವೇದಿಕೆಯ ಭಯ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಒತ್ತಡ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಕಲೆ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ನಡುವೆ ಪ್ರಣವ್‌ನ ಔಪಚಾರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಏಳನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಅವನು ಕಲಿತದ್ದು ಹೊಸಕೋಟೆಯ ಇಂಡಸ್ ಸನ್‌ರೈಸ್ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್ ಸ್ಕೂಲ್ನಲ್ಲಿ (ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ “Indo Sunrise International School” ಎಂದು ನಮೂದು). ಮುಂದೆ ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಪ್ರಣವ್ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಊರಾದ ಮಾಲೂರಿಗೇ ಮರಳಿ, ಎಸ್‌ಎಫ್‌ಎಸ್ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ (SFS High School) ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ.

ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ ಒಂದಿದೆ — ವಿಶ್ವ ದಾಖಲೆ ಬರೆದ ಮೇಲೂ ಪ್ರಣವ್ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಂತೆಯೇ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ಪ್ರಣವ್ ಸಿ ಗೌಡ, ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಬೆರೆತ, ಪಾಠ ಕಲಿತ. ದಾಖಲೆಗಳ ಹಮ್ಮು-ಬಿಮ್ಮು ಅವನ ತಲೆ ಏರಲಿಲ್ಲ.

ಗಣಿತ ಭಯದ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಆಟ

ಬಹಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗಣಿತ ಎಂದರೆ ಬೆವರು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ದುಃಸ್ವಪ್ನ. ಆದರೆ ಪ್ರಣವ್ ಸಿ ಗೌಡಗೆ ಅದೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆಟ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು?

ಮೊದಲ ಕಾರಣ — ಅವನು ಗಣಿತವನ್ನು “ಓದಬೇಕಾದ ಕಷ್ಟದ ವಿಷಯ” ಎಂದು ಎಂದೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಲೆಕ್ಕವೂ ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಿಡಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಒಗಟು, ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾದ ಒಂದು ಆಟ.

ಎರಡನೇ ಕಾರಣ — ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸ. “ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ದಾರಿ” ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಪ್ರಣವ್ ದಿನಚರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡ. ಆಟ ಆಡುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ಜೊತೆ ಕುಳಿತ.

ಮೂರನೇ ಕಾರಣ — ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರೀತಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳು — ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರೇ ಹೊರತು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಆಸಕ್ತಿ ಒಂದೇ ಸಾಲದು. ದಾಖಲೆ ಬರೆಯಬೇಕಾದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ತರಬೇತಿ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅವನ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ದಾಖಲೆಗೆ ವೇಗದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದವರು ಮಹೇಶ್ ಎಂ ಎನ್ — ಮಾಲೂರಿನ ಬ್ರೈಸೆಸ್ ಅಕಾಡೆಮಿಯ (Bryses Academy) ಶಿಕ್ಷಕ. ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ — ಪೆನ್ನು-ಪೇಪರ್ ಇಲ್ಲದೆ ತಲೆಯಲ್ಲೇ ವೇಗವಾಗಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವುದು, ನೆನಪಿನಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸುವುದು, ಗಮನ ಚದುರದಂತೆ ಒಂದೇ ಗುರಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ವೇಗದ ಜೊತೆ ನಿಖರತೆಯನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುವುದು — ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಹೇಶ್ ಸರ್ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.

ಮುಂದೆ, ಪ್ರಣವ್‌ನ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ದಾಖಲೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತರಬೇತುದಾರೆ ನಿಂತರು — ಅವನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿ ಸುಕನ್ಯಾ. ಸ್ಪರ್ಧಾಗುರು (Spardhaguru) ಸಂಸ್ಥೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ವೇದಿಕ್ ಗಣಿತ ಮತ್ತು ವೇಗದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಗನಿಗೆ ತಾಯಿಯೇ ಕಲಿಸಿದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ, ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಗುರು — ಈ ಎರಡು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಒಟ್ಟಿಗೇ ನಿಭಾಯಿಸಿದರು.

ಮೂರ್ತಿ ಸರ್ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಮಹೇಶ್ ಸರ್ ತಾಂತ್ರಿಕ ತರಬೇತಿ, ತಾಯಿ ಸುಕನ್ಯಾ ಅವರ ನಿತ್ಯದ ಅಭ್ಯಾಸ, ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಬೆಂಬಲ — ಇವೇ ಪ್ರಣವ್‌ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಆಧಾರ ಸ್ತಂಭಗಳು.

ಆ 85 ಸೆಕೆಂಡಿನ ಹಿಂದಿನ ನೂರಾರು ಗಂಟೆ

ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ 85 ಸೆಕೆಂಡು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸಿತು. ಆದರೆ ಆ 85 ಸೆಕೆಂಡಿನ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ನೂರಾರು ಗಂಟೆಗಳ ಶ್ರಮ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ದಾಖಲೆ ಒಂದೇ ದಿನದ ಪವಾಡವಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣ — ಪ್ರತಿದಿನ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವುದು, ಒಂದೊಂದು ಸೆಕೆಂಡನ್ನೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುವುದು, ವೇಗ ಎಷ್ಟೇ ಏರಿದರೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ತಪ್ಪೂ ಆಗಬಾರದೆಂಬ ಶಿಸ್ತು, ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಮೆರಾ-ತೀರ್ಪುಗಾರರ ಎದುರು ತಣ್ಣಗಿನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ. ದೈನಂದಿನ ಶಾಲಾ ಪಾಠಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿಗೆ ಸಮಯ ಹೊಂದಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆಟ, ಟಿವಿ, ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಸುತ್ತಾಟ — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಗುರಿಗಾಗಿ ಬದಿಗಿಡಬೇಕಾಯಿತು.

ಕೊನೆಗೆ ಆ ದಿನ ಬಂತು — 2020ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 29. ಹೊಸಕೋಟೆಯ ಇಂಡಸ್ ಸನ್‌ರೈಸ್ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್ ಸ್ಕೂಲ್‌ನ ವೇದಿಕೆ. ಸ್ಟಾಪ್‌ವಾಚ್. ಮೌನ. ಮತ್ತು ಆ 85 ಸೆಕೆಂಡು. ಒಂದರಿಂದ ನೂರರವರೆಗಿನ ವರ್ಗಗಳ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಎಂದು World Book of Records, London ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ, ತನ್ನ ದಾಖಲೆಗಳ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಊರಿನ ಹುಡುಗನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬರೆದುಕೊಂಡಿತು (ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಂಖ್ಯೆ WBR/RC/323/2020).

ಒಂದು ದಾಖಲೆ ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ; ಸಾಧನೆಯ ಶಿಖರ ಏರಿದ

ಬಹಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶ್ವ ದಾಖಲೆ ಜೀವನದ ಗುರಿ. ಪ್ರಣವ್‌ಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ಆರಂಭ.

ಆ ಫೆಬ್ರವರಿ 29ರ ಸಾಧನೆಯನ್ನೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಾಖಲೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ಗುರುತಿಸಿದವು — ಏಷ್ಯಾಸ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಬುಕ್ (Asia’s Records Book) “1ರಿಂದ 100ರ ವರ್ಗಗಳ ವೇಗದ ಮಾನಸಿಕ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ” ಎಂದೂ, ಹೈ ರೇಂಜ್ ಬುಕ್ ಆಫ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ (High Range Book of World Records) ತನ್ನದೇ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಿಸಿದವು.

ಅದೇ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಗೆ, ತನ್ನ ಏಳನೇ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನವಾದ 2020ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 26ರಂದು, ಪ್ರಣವ್ 1ರಿಂದ 100ರವರೆಗಿನ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಕೇವಲ 54 ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದು, ಅಮೆರಿಕಾ ಬುಕ್ ಆಫ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ (America Book of Records)ನ “ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಗಣಿತ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಬರೆದ” ದಾಖಲೆ ಬರೆದ. ಈ ಸಾಧನೆ ಎಕ್ಸ್‌ಕ್ಲೂಸಿವ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ (Exclusive World Records)ನ ಗೌರವಕ್ಕೂ ಪಾತ್ರವಾಯಿತು.

ಆಮೇಲೆ ವರ್ಷಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಪ್ರಣವ್ ಬೆಳೆದ, ಅವನ ವೇಗ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೂ ಬೆಳೆಯಿತು. ಏಳನೇ ತರಗತಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ, 2025ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18ರಂದು ಒಂದೇ ದಿನ ಅವನು 26 ಹೊಸ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಬರೆದ — ಗಡಿಯಾರದ ಸಮಯದ ಜಲ-ಪ್ರತಿಬಿಂಬ (mirror image) ಲೆಕ್ಕ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ವರ್ಗಮೂಲಗಳು, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಅಪರಿಪೂರ್ಣ ವರ್ಗಮೂಲಗಳು, ಹಾಗೂ 1ರಿಂದ 150ರವರೆಗಿನ ಘನಗಳ (cubes) ವೇಗದ ಪಠಣ. ಈ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಬುಕ್ ಆಫ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್, ಇಂಡಿಯಾ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹೈ ರೇಂಜ್ ಬುಕ್ ಆಫ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಿದವು. ಈ ಎಲ್ಲಾ 2025ರ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ತಾಯಿ ಸುಕನ್ಯಾ ತರಬೇತುದಾರೆಯಾಗಿ, ಮೂರ್ತಿ ಸರ್ ತೀರ್ಪುಗಾರರಾಗಿ ಜೊತೆಗಿದ್ದರು.

ಪ್ರಣವ್‌ನ ಸಾಧನೆ ಒಂದೇ ವಿಶ್ವದಾಖಲೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿವಿಧ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾಗೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಾಖಲೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಹಲವು ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಸಿಎಂ ಕೈಯಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ

ಪ್ರಣವ್ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಎಂದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಗಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬಿ.ಎಸ್. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರೇ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಣವ್‌ಗೆ ‘ವರ್ಲ್ಡ್ ಬುಕ್ ಆಫ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ಸ್’ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದ್ದು. ರೈತ ತಂದೆಗೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಗೆ ಇದು ಇಡೀ ಊರೇ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು.

ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಮನವಿ

ಒಂದು ಪ್ರತಿಭೆ ಹುಟ್ಟುವುದು ಅಪರೂಪ. ಆದರೆ ಆ ಪ್ರತಿಭೆ ಸರಿಯಾದ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಬಾಡಿಹೋಗುವುದು — ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ ಒಂದು ನಾಡಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಣವ್ ಇಂದು ಆರು ದಾಖಲೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಕೈಯಿಂದ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಆರಂಭ. ಆದರೆ ಒಂದು ರೈತ ಕುಟುಂಬದ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ಪಾಠದ ಬಲದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಈ ಹುಡುಗ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಬಲ್ಲ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕಾದದ್ದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ — ಸರ್ಕಾರ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ — ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಸರ್ಕಾರದ ಮಾನ್ಯತೆ ಬೇಕು. ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದ ಬಾಲ ಪ್ರತಿಭಾ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವೇತನ (scholarship), ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆಂದೇ ಇರುವ ಯೋಜನೆಗಳಡಿ ಪ್ರಣವ್‌ನಂಥ ಮಗುವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪೋಷಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ಔಪಚಾರಿಕ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಸಿಗುವ ಅವಕಾಶಗಳ ಬಾಗಿಲನ್ನೇ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೈಜೋಡಿಸಬೇಕು. ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಗಣಿತ ಒಲಂಪಿಯಾಡ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಪ್ರಣವ್‌ಗೆ ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು (mentors), ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಮತ್ತು ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬಹುದು. ಇಂಥ ಮಗುವಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಬರೀ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕವಲ್ಲ — ಅವನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ವಿಶೇಷ ಕಲಿಕಾ ಹಾದಿ.

ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆ ಈಗ ಮುಂದಿನ ಗುರಿ. ದಾಖಲೆ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದಾಚೆ, ಪ್ರಣವ್‌ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಿಜವಾಗಿ ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕಾದದ್ದು — International Mathematical Olympiad, Mental Calculation World Cup, Abacus/Vedic Maths ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಂಥ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಕ್ಕಳ ಎದುರು ನಿಂತಾಗಲೇ ಅವನ ನಿಜವಾದ ಎತ್ತರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಜಕತ್ವ (sponsorship) ಅಗತ್ಯ.

ಆರ್ಥಿಕ ನೆರವು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಯಾಣ, ವೀಸಾ, ನೋಂದಣಿ ಶುಲ್ಕ, ವಿಶೇಷ ಕೋಚಿಂಗ್, ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಮಗ್ರಿ — ಇವೆಲ್ಲದರ ವೆಚ್ಚ ಒಂದು ರೈತ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಬಡತನ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಾರದು. ಸರ್ಕಾರಿ ಅನುದಾನ, ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ CSR ನಿಧಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಗಳು ಮತ್ತು ದಾನಿಗಳು — ಇವರೆಲ್ಲ ಕೈಜೋಡಿಸಿದರೆ, ಈ ಹುಡುಗನ ಕನಸಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿ ಬೇಕು. ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತರಬೇತಿ ಇರುವಂತೆಯೇ, ಇಂಥ ಗಣಿತ ಪ್ರತಿಭೆಗೂ ರಚನಾತ್ಮಕ ತರಬೇತಿ ಬೇಕು — ಅನುಭವಿ ಒಲಂಪಿಯಾಡ್ ಕೋಚ್‌ಗಳು, ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ತಜ್ಞರು, ಮತ್ತು ಒತ್ತಡ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಂಬಲ. ಇವು ಒಂದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಗಬೇಕು.

ಇಂದು ಈ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದರೆ, ನಾಳೆ ಅವನು ಮಾಲೂರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ — ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ, ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ತರಬಲ್ಲ. ಪ್ರಣವ್‌ನಂಥ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಪದೇಪದೇ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲ — ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ನಾವು ಏನು ತಿಳಿಯಬೇಕು?

ಪ್ರಣವ್‌ನ ಕಥೆ ಕೇವಲ ದಾಖಲೆಗಳ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಪಾಠ.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದು ಹೇಳುವುದು — ನಿಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿ. ಚಿಕ್ಕ ಊರು ಎಂದೂ ಅಡ್ಡಿಯಲ್ಲ; ಮಾಲೂರಿನಿಂದ ವಿಶ್ವ ದಾಖಲೆ ಬರೆಯಬಹುದಾದರೆ, ಎಲ್ಲಿಂದಲಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಪ್ರತಿಭೆ ಒಂದು ಬೀಜ ಮಾತ್ರ; ಅದನ್ನು ಮರವಾಗಿಸುವುದು ಅಭ್ಯಾಸ. ಬರೀ ವೇಗ ಸಾಲದು, ತಪ್ಪಿಲ್ಲದ ನಿಖರತೆಯೂ ಬೇಕು. ಮತ್ತು ಒಂದು ಗೆಲುವಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಡಿ — ಪ್ರಣವ್ ಒಂದು ದಾಖಲೆಯ ನಂತರ ನಿಲ್ಲದೆ, ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೊಸ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ.

ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅದು ಹೇಳುವುದು — ಮಗುವಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೇಗ ಗಮನಿಸಿ. ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸುವ ಬದಲು, ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ. ಪ್ರಣವ್‌ನ ರೈತ ತಂದೆ ಆರ್ಥಿಕ ಮಿತಿಗಳಿದ್ದರೂ ಮಗನ ತರಬೇತಿಗೆ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ; ವಿದ್ಯಾವಂತ ತಾಯಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ತರಬೇತುದಾರೆಯಾಗಿ ನಿಂತರು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ — ಒತ್ತಡ ಹೇರಬೇಡಿ, ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿ. ಗುರಿ ಮಗುವಿನದ್ದಾಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು ಪೋಷಕರ ಒತ್ತಾಯದ್ದಾಗಿರಬಾರದು.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ 30 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವದಾಖಲೆ ಮಾಡಿ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪ್ರಣವ್‌ ಗೌಡ ಭವಿಷ್ಯ ಉಜ್ವಲವಾಗಿ ಬೆಳಗಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮುಕುಟಪ್ರಾಯವಾಗಲಿ ಎಂದು www.kannadapro.com ಪರವಾಗಿ ಶುಭ ಹಾರೈಸುತ್ತೇವೆ.