ಎರಡು ಭಾಗಗಳ ಸರಣಿಯ ಎರಡನೇ ಭಾಗ

ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ಟ್ಯೂರಿಂಗ್ ಟೆಸ್ಟ್‌ನಿಂದ ChatGPT ವರೆಗಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು — AI ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು, ಎರಡು “ಚಳಿಗಾಲ”ಗಳನ್ನು ದಾಟಿತು, ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ತಾನೇ ಕಲಿಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪಡೆದು ಇಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತು ಎಂಬುದನ್ನು.

ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬೇರೆ. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಭಾರತ ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ? ನಮ್ಮ ರೈತರಿಗೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಮತ್ತು ದುರುಪಯೋಗ ತಡೆಯಲು ಯಾವ ಕಾನೂನುಗಳಿವೆ? ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ನೋಡೋಣ.

1. ಭಾರತದ ಹಾದಿ: IndiaAI Mission

ಭಾರತ AI ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಬಳಕೆದಾರನಾಗಿ ಉಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿಲ್ಲ — ನಿರ್ಮಾತೃವಾಗಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಇದರ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು IndiaAI Mission.

2024ರ ಮಾರ್ಚ್ 7ರಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿತು. ಸುಮಾರು ₹10,372 ಕೋಟಿ ಬಜೆಟ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಗೆ ಇದು ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮುಖ್ಯ ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟ — ವಿದೇಶಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಭಾರತದ ಸ್ವಂತ AI ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು.

ಈ ಮಿಷನ್ ಹಲವು ಸ್ತಂಭಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ:

• ಕಂಪ್ಯೂಟಿಂಗ್ ಶಕ್ತಿ — AI ತರಬೇತಿಗೆ ಬೇಕಾದ GPU ಚಿಪ್‌ಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿ. ಸರ್ಕಾರ ಸಬ್ಸಿಡಿ ದರದಲ್ಲಿ ಇವನ್ನು ಸ್ಟಾರ್ಟಪ್‌ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಒದಗಿಸುತ್ತಿದೆ. 2025ರ ಮೇ ವೇಳೆಗೆ 34,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು GPUಗಳು ನಿಯೋಜನೆಯಾಗಿದ್ದವು.
• AIKosh — ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದತ್ತಾಂಶ ವೇದಿಕೆ. ಭಾರತೀಯ ಡೆವಲಪರ್‌ಗಳಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂದರ್ಭದ ದತ್ತಾಂಶ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶ. ವಿದೇಶಿ ದತ್ತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಮಾದರಿಗಳು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
• ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಟಾರ್ಟಪ್ ಬೆಂಬಲ — ಸಣ್ಣ ನಗರಗಳವರೆಗೂ AI ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು.

ಭಾರತದ AI ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಎರಡು ನಂಬಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ — “People First” (ಜನರೇ ಮೊದಲು) ಮತ್ತು “Understandable by Design” (ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ). ಆರೋಗ್ಯ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ — ಈ ಆದ್ಯತಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ AI ಲಾಭ ಎಲ್ಲ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೂ ತಲುಪಬೇಕು ಎಂಬುದು ಗುರಿ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ AI: ನಿಜವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು

ಆರೋಗ್ಯ. ಎಕ್ಸ್-ರೇ, ಸಿಟಿ ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮತ್ತು ರೆಟಿನಾ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಕ್ಷಯರೋಗ, ಮಧುಮೇಹ ಸಂಬಂಧಿತ ಕುರುಡುತನವನ್ನು ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಲು AI ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತಜ್ಞ ವೈದ್ಯರ ಕೊರತೆ ಇರುವ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಇದು ವರದಾನ.

ಕೃಷಿ. ಬೆಳೆಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಕೀಟ-ರೋಗ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ, ಮಣ್ಣಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಹವಾಮಾನ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಮತ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆ ಅಂದಾಜು — ರೈತರಿಗೆ ಇವು ನೇರ ಪ್ರಯೋಜನ.

ಶಿಕ್ಷಣ. ಪ್ರತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಾಠ ಹೊಂದಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಕಾ ಸಾಮಗ್ರಿಯ ಅನುವಾದ.

ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳು. ಬಹುಭಾಷಾ ಸಹಾಯವಾಣಿಗಳು, ದಾಖಲೆ ಪರಿಶೀಲನೆ, ವಂಚನೆ ಪತ್ತೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳ ವೇಗವರ್ಧನೆ.

ನಿಯಂತ್ರಣದ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಕಾನೂನುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?

AI ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದಂತೆ ದುರುಪಯೋಗದ ಅಪಾಯವೂ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಡೀಪ್‌ಫೇಕ್ ವಿಡಿಯೋಗಳು, ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ, ಧ್ವನಿ ನಕಲು ಮಾಡಿ ನಡೆಸುವ ವಂಚನೆ, ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತ ನಿರ್ಧಾರಗಳು — ಇವು ಈಗಾಗಲೇ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು.

ಭಾರತದ ವಿಧಾನ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಮಗ್ರ “AI ಕಾಯ್ದೆ” ತರುವ ಬದಲು, ಈಗಾಗಲೇ ಇರುವ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನೇ AIಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ “ಲೈಟ್-ಟಚ್” (ಸೌಮ್ಯ ನಿಯಂತ್ರಣ) ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ. ಅಂದರೆ — ನಾವೀನ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸದೆ, ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು.

ಪ್ರಮುಖ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳು:

• ಡಿಜಿಟಲ್ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಯ್ದೆ (DPDP Act, 2023) — ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದತ್ತಾಂಶವನ್ನು AI ಮಾದರಿಗಳ ತರಬೇತಿಗೆ ಬಳಸುವಂತಿಲ್ಲ.
• IT ನಿಯಮಗಳ ತಿದ್ದುಪಡಿ (2026) — AI-ರಚಿತ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋಗಳಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಲೇಬಲ್, ಮತ್ತು ಹಾನಿಕಾರಕ ವಿಷಯವನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಬಾಧ್ಯತೆ.
• AI ಸುರಕ್ಷತಾ ಸಂಸ್ಥೆ (AI Safety Institute) — ಪ್ರಬಲ AI ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬಳಕೆಗೆ ಬಿಡುವ ಮುನ್ನ ಅವುಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

IndiaAI ಆಡಳಿತ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳು ಏಳು ಮೂಲ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ:

ವಿಶ್ವಾಸ · ಮಾನವ-ಕೇಂದ್ರಿತತೆ · ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆ · ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ · ಪಾರದರ್ಶಕತೆ · ಸುರಕ್ಷತೆ · ಸಮಗ್ರ ಹಾಗೂ ಸುಸ್ಥಿರ ನಾವೀನ್ಯತೆ

ಮುಂದಿನ ಸವಾಲುಗಳು

ಪ್ರಗತಿಯ ಜೊತೆಗೇ ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯ ನಿಯಂತ್ರಣ. AI ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದಾಗ, ತಪ್ಪಾದರೆ ಹೊಣೆ ಯಾರದು? ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಯಮ ರೂಪಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು.

AGI ಮತ್ತು ASI. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವುದು ನ್ಯಾರೋ AI — ಅಂದರೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡಬಲ್ಲ AI. ಮುಂದಿನ ಹಂತ ಕೃತಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AGI) — ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಮಾನವನಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಥವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಅದರಾಚೆಗೆ ಕೃತಕ ಸೂಪರ್ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ (ASI) — ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಮಾನವನನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ. ಇವು ನಿಜವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವೇ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಎಷ್ಟು ದೂರ, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಡುವುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಇಂದಿನ ನಿಜವಾದ ಮಿತಿಗಳು. AI ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬಲ್ಲದು (ಇದನ್ನು “ಹ್ಯಾಲುಸಿನೇಶನ್” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ), ತರಬೇತಿ ದತ್ತಾಂಶದಲ್ಲಿನ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಬಲ್ಲದು, ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿತನದ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತದೆ.

ಉದ್ಯೋಗ. ಕೆಲವು ಕೆಲಸಗಳು ಮಾಯವಾಗಬಹುದು, ಹಲವು ಬದಲಾಗಬಹುದು, ಹೊಸವು ಹುಟ್ಟಬಹುದು. ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದೇ ಈ ದಶಕದ ದೊಡ್ಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸವಾಲು.

ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಗಣಿತಜ್ಞ ಕೇಳಿದ “ಯಂತ್ರಗಳು ಯೋಚಿಸಬಲ್ಲವೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದೆ.

ಭಾರತ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ — ನಾವೀನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕೇವಲ ಕೆಲವರಿಗಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಲುಪಬೇಕು ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ.

ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಭಯದಿಂದ ನೋಡುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ, ಕುರುಡು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಸಿದ್ಧರಾಗುವುದೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಬೇಕು.

ಈ ಸರಣಿಯ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ AI ಇತಿಹಾಸ — ಟ್ಯೂರಿಂಗ್ ಟೆಸ್ಟ್‌ನಿಂದ ಏಜೆಂಟಿಕ್ AI ವರೆಗೆ.